بر من قلم قضا چو بی من رانند (70)
-
اندازه متن
+
بر من قلم قضا چو بی من رانند
پس نیک و بدش ز من چرا میدانند
دی بی من و امروز چو دی بی من و تو
فردا به چه حجتم به داور خوانند
اَجْرام که ساکنانِ این ایواناند (59)
اَجْرام که ساکنانِ این ایواناند اسبابِ تَرَدُّدِ خردمنداناند
هان تا سرِ رشتهٔ خرد گم نکنی…
ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر (103)
ای دل همه اسباب جهان خواسته گیر باغ طربت به سبزه آراسته گیر
وآنگاه بر…
