در هر دشتی که لالهزاری بودهست (49)
-
اندازه متن
+
در هر دشتی که لالهزاری بودهست
از سرخی خون شهریاری بودهست
هر شاخ بنفشه کز زمین میروید
خالیست که بر رخ نگاری بودهست
می خوردن و گرد نیکوان گردیدن (147)
می خوردن و گرد نیکوان گردیدن به زان که به زرق زاهدی ورزیدن
گر عاشق…
گفتار اندر خاصیت روی نیکو (40)
روی نیکو را دانا آن سعادتی بزرگ دانستهاند، و دیدنش را به فال فرخ داشتهاند، و چنین گفتهاند که سعادت…
