می خوردن و گرد نیکوان گردیدن (147)
-
اندازه متن
+
می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
به زان که به زرق زاهدی ورزیدن
گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود
پس روی بهشت کس نخواهد دیدن
گردون ز زمین هیچ گلی برنارد (85)
گردون ز زمین هیچ گلی برنارد کش نشکند و هم به زمین نسپارد
گر ابر…
وقت سحر است خیز ای طرفه پسر (110)
وقت سحر است خیز ای طرفه پسر پر بادهٔ لعل کن بلورین ساغر
کاین یکدَم…
