می خوردن و گرد نیکوان گردیدن (147)
-
اندازه متن
+
می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
به زان که به زرق زاهدی ورزیدن
گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود
پس روی بهشت کس نخواهد دیدن
در دهر چو آواز گل تازه دهند (76)
در دهر چو آواز گل تازه دهند فرمای بتا که می بهاندازه دهند
از حور…
هنگام صبوح ای صنمِ فرخپی (178)
هنگام صبوح ای صنمِ فرخپی برساز ترانهای و پیشآور می
کافکند به خاک صدهزاران جم…
