چون نیست حقیقت و یقین اندر دست (28)
-
اندازه متن
+
چون نیست حقیقت و یقین اندر دست
نتوان به امید شَک همه عمر نشست
هان تا ننهیم جامِ می از کف دست
در بیخبری مُرد چه هشیار و چه مست
ماییم که اصل شادی و کان غمیم (130)
ماییم که اصل شادی و کان غمیم سرمایهٔ دادیم و نهاد ستمیم
پستیم و بلندیم…
این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت (18)
این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت چون آب به جویبار و چون باد به دشت
