آنرا که رسول دوست پنداشتمش (994)
-
اندازه متن
+
آنرا که رسول دوست پنداشتمش
من نام و نشان دوست درخواستمش
بگشاد دهانرا که بگوید چیزی
از غایت غیرت تو نگذاشتمش
تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم (1195)
تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم چون زلف بس جمع و پراکنده شدیم
بر تختهٔ دل که من نگهبانم و تو (1559)
بر تختهٔ دل که من نگهبانم و تو خطّی بنوشتهای که من خوانم و تو
گفتی…
