آن ساقی روح دردهد جام آخر (867)
-
اندازه متن
+
آن ساقی روح دردهد جام آخر
این مرغ اسیر بجهد از دام آخر
گردد فلک تند مرا رام آخر
وز کرده پشیمان شود ایام آخر
صنما جفا رها کن کرم این روا ندارد (767)
صنما جفا رها کن کرم این روا ندارد بنگر به سوی دردی که ز کس دوا ندارد
تا بنده ز خود فانی مطلق نشود (603)
تا بنده ز خود فانی مطلق نشود توحید به نزد او محقق نشود
توحید حلول نیست…
