ابلهان گویند کین افسانه را (106-2)
-
اندازه متن
+
بخش ۱۰۶ – اشکال آوردن برین قصه
ابلهان گویند کین افسانه را
خط بکش زیرا دروغست و خطا
زانک مریم وقت وضع حمل خویش
بود از بیگانه دور و هم ز خویش
از برون شهر آن شیرین فسون
تا نشد فارغ نیامد خود درون
چون بزادش آنگهانش بر کنار
بر گرفت و برد تا پیش تبار
مادر یحیی کجا دیدش که تا
گوید او را این سخن در ماجرا
مستی ده و هستی ده ای غمزه خماره (2318)
مستی ده و هستی ده ای غمزه خماره تو دلبر و استادی ما عاشق و این کاره
نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟! (3118)
نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟! چرا بهر دشمن ز چاکر بریدی؟!
چه سوگند خوردی؟! چه دل…
