ابلهان گویند کین افسانه را (106-2)
-
اندازه متن
+
بخش ۱۰۶ – اشکال آوردن برین قصه
ابلهان گویند کین افسانه را
خط بکش زیرا دروغست و خطا
زانک مریم وقت وضع حمل خویش
بود از بیگانه دور و هم ز خویش
از برون شهر آن شیرین فسون
تا نشد فارغ نیامد خود درون
چون بزادش آنگهانش بر کنار
بر گرفت و برد تا پیش تبار
مادر یحیی کجا دیدش که تا
گوید او را این سخن در ماجرا
ماییم در این گوشه پنهان شده از مستی (2584)
ماییم در این گوشه پنهان شده از مستی ای دوست حریفان بین یک جان شده از مستی
از رنج و ملال ما چه فریاد کنی (1671)
از رنج و ملال ما چه فریاد کنی آن به که به شکر وصل را شاد کنی
