از دل رفته نشان میآید (834)
-
اندازه متن
+
از دل رفته نشان میآید
بوی آن جان و جهان میآید
نعره و غلغله آن مستان
آشکارا و نهان میآید
گوهر از هر طرفی میتابد
پای کوبان سوی جان میآید
از در مشعله داران فلک
آتش دل به دهان میآید
جان پروانه میان میبندد
شمع روشن به میان میآید
آفتابی که ز ما پنهان بود
سوی ما نورفشان میآید
تیر از غیب اگر پران نیست
پس چرا بانگ کمان میآید
کی رسدتان این مثلها ساختن (126-3)
بخش ۱۲۶ - بیان آنک هر کس را نرسد مثل آوردن خاصه در کار الهی
ز میخانه دگربار این چه بویست (354)
ز میخانه دگربار این چه بویست دگربار این چه شور و گفت و گویست
جهان بگرفت…
