امیر حسن خندان کن حَشَم را (107)
-
اندازه متن
+
امیر حسن خندان کن حَشَم را
وجودی بخش مر مشتی عدم را
سیاهی مینماید لشکر غم
ظفر ده شادی صاحب علم را
به حسن خود تو شادی را بکن شاد
غم و اندوه ده اندوه و غم را
کرم را شادمان کن از جمالت
که حسن تو دهد صد جان کرم را
تو کارم زان بر سیمین چو زر کن
تو لعلین کن رخ همچون زرم را
دلا چون طالب بیشی عشقی
تو کم اندیش در دل بیش و کم را
بنه آن سر به پیش شمس تبریز
که ایمانست سجده آن صنم را
هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد (852)
هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد میجوشد و صافش همه جان میگردد
خورشید و مه…
خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند میدهی (2496)
خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند میدهی هست شکرلبی اگر سرکه به قند میدهی
گر…
