هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد (852)
کپی نوشته
کپی شد
کپی لینک
کپی شد
۱۴۰۴/۰۵/۱۷
-
اندازه متن
+
هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد
میجوشد و صافش همه جان میگردد
خورشید و مه و فلک از آن میگردد
تا هرچه نهان بود عیان میگردد
آسوده کسی که در کم و بیشی نیست (115)
آسوده کسی که در کم و بیشی نیست در بند توانگری و درویشی نیست
فارغ ز…
مولانا 
