اندر رمضان خاک تو زر میگردد (537)
-
اندازه متن
+
اندر رمضان خاک تو زر میگردد
چون سنگ که سرمهٔ بصر میگردد
آن لقمه که خوردهای قذر میگردد
وان صبر که کردهای نظر میگردد
ای دل تو بهر خیال مغرور مشو (1547)
ای دل تو بهر خیال مغرور مشو پروانه صفت کشتهٔ هر نور مشو
تا خود بینی…
سوگند بدان دل که شده است او پستش (1041)
سوگند بدان دل که شده است او پستش سوگند بدان جان که شده است او مستش
