اندر رمضان خاک تو زر میگردد (537)
-
اندازه متن
+
اندر رمضان خاک تو زر میگردد
چون سنگ که سرمهٔ بصر میگردد
آن لقمه که خوردهای قذر میگردد
وان صبر که کردهای نظر میگردد
گر شرم همی از آن و این باید داشت (377)
گر شرم همی از آن و این باید داشت پس عیب کسان زیر زمین باید داشت
آن کیست آن آن کیست آن کاو سینه را غمگین کند (528)
آن کیست آن آن کیست آن کاو سینه را غمگین کند چون پیش او زاری کنی تلخ تو…
پیشنمایش
