اول که رخم زرد و دلم پرخون بود (542)
-
اندازه متن
+
اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
هم خرقه و همراه دلم مجنون بود
آن صورت و آن قاعده تا اکنون بود
کاری آمد که آن همه مادون بود
اندرآ عیش بیتو شادان نیست (502)
اندرآ عیش بیتو شادان نیست کیست کو بنده تو از جان نیست
ای تو در جان…
باز درآمد طبیب از در ایوب خویش (1279)
باز درآمد طبیب از در ایوب خویش یوسف کنعان رسید جانب یعقوب خویش
بهر سفر سوی…
