ای ماه اگرچه روشن و پرنوری (1754)
-
اندازه متن
+
ای ماه اگرچه روشن و پرنوری
از روشنی روی بت من دوری
وی نرگس اگرچه تازه و مخموری
رو چشم بتم ندیدهای معذوری
گر خورد آن شیر عشقت خون ما را خورده گیر (1072)
گر خورد آن شیر عشقت خون ما را خورده گیر ور سپارم هر دمی جان دگر بسپرده گیر
…
اندیشه را رها کن اندر دلش مگیر (1122)
اندیشه را رها کن اندر دلش مگیر زیرا برهنهای تو و اندیشه زمهریر
اندیشه میکنی که…
