ای ماه اگرچه روشن و پرنوری (1754)
-
اندازه متن
+
ای ماه اگرچه روشن و پرنوری
از روشنی روی بت من دوری
وی نرگس اگرچه تازه و مخموری
رو چشم بتم ندیدهای معذوری
گر نه تهی باشدی بیشتر این جویها (210)
گر نه تهی باشدی بیشتر این جویها خواجه چرا میدود تشنه در این کویها؟
خُم که…
جانی که شراب عشق ز آن سو خورده است (280)
جانی که شراب عشق ز آن سو خورده است وز شیره و باغ آن نکو رو خوردهاست
