بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب (310)
-
اندازه متن
+
بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب
آورد آتشی که نمیرد به هیچ آب
بنگر به خانه تن و بنگر به جان من
از جام عشق او شده این مست و آن خراب
میر شرابخانه چو شد با دلم حریف
خونم شراب گشت ز عشق و دلم کباب
چون دیده پر شود ز خیالش ندا رسد
احسنت ای پیاله و شاباش ای شراب
دریای عشق را دل من دید ناگهان
از من بجست در وی و گفتا مرا بیاب
خورشیدروی مفخر تبریز شمس دین
اندر پیش دوان شده دلهای چون سحاب
هله زیرک هله زیرک هله زیرک زوتر (1086)
هله زیرک هله زیرک هله زیرک زوتر هله کز جنبش تو کار همه نیکوتر
بدوان از…
گر عشق بزد راهم ور عقل شد از مستی (2564)
گر عشق بزد راهم ور عقل شد از مستی ای دولت و اقبالم آخر نه توام هستی
