با شاه هر آنکسی که در خرگاهست (229)
-
اندازه متن
+
با شاه هر آنکسی که در خرگاهست
آن از کرم و لطف و عطای شاهست
با شاه کجا رسی بهر بیخویشی
زانجانب بیخودی هزاران راهست
آن را که به لطف سر بخاری (2746)
بفشار به غم تو دزد خود را غم نیست چو هم تو غمگساری
بفشار که رخت…
آن وقت که بحر کل شود ذات مرا (5)
آن وقت که بحر کل شود ذات مرا روشن گردد جمال ذرات مرا
زان میسوزم چو…
