بر ظلمت شب خیمهٔ مهتاب زدی (1799)
-
اندازه متن
+
بر ظلمت شب خیمهٔ مهتاب زدی
میخفت خرد بر رخ او آب زدی
دادی همه را به وعده خواب خرگوشی
وز تیغ فراق گردن خواب زدی
رفت یک صوفی به لشکر در غزا (160-5)
بخش ۱۶۰ - وصف ضعیف دلی و سستی صوفی سایه پرورد مجاهده ناکرده درد و داغ عشق ناچشیده به سجده…
گر روشنی تو یارا یا خود سیه ضمیری (2954)
گر روشنی تو یارا یا خود سیه ضمیری در هر دو حال خود را از یار وانگیری
