بوسهای داد مرا دلبر عیار و برفت (419)
-
اندازه متن
+
بوسهای داد مرا دلبر عیار و برفت
چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت
هر لبی را که ببوسید نشانها دارد
که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت
یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات
هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت
یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دل
میدود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت
تنگ و لاغر گردد به مثال لب دوست
چه عجب لاغری از آتش معشوقه زفت
گر بگریزی چو آهوان بگریزی (1913)
گر بگریزی چو آهوان بگریزی ور بستیزی چون آهنان بستیزی
زان شاخ گلی که ما درآویختهایم…
چه باک دارد عاشق ز ننگ و بدنامی (3059)
چه باک دارد عاشق ز ننگ و بدنامی که عشق سلطنت است و کمال و خودکامی
