بوسهای داد مرا دلبر عیار و برفت (419)
-
اندازه متن
+
بوسهای داد مرا دلبر عیار و برفت
چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت
هر لبی را که ببوسید نشانها دارد
که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت
یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات
هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت
یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دل
میدود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت
تنگ و لاغر گردد به مثال لب دوست
چه عجب لاغری از آتش معشوقه زفت
من که حیران ز ملاقات توام (1683)
من که حیران ز ملاقات توام چون خیالی ز خیالات توام
به مراعات کنی دلجویی اه…
چون کار مسافران دینم کردی (1838)
چون کار مسافران دینم کردی حمال امانت یقینم کردی
گفتم که ضعیفم و گرانست این بار…
