جز عشق نبود هیچ دمساز مرا (41)
-
اندازه متن
+
جز عشق نبود هیچ دمساز مرا
نی اول و نی آخر و آغاز مرا
جان میدهد از درونه آواز مرا
کی کاهل راه عشق درباز مرا
در صفای باده بنما ساقیا تو رنگ ما (146)
در صفای باده بنما ساقیا تو رنگ ما محومان کن تا رهد هر دو جهان از ننگ ما
…
گازری بود و مر او را یک خری (93-5)
بخش ۹۳ - حکایت در بیان آنک کسی توبه کند و پشیمان شود و باز آن پشیمانیها را فراموش کند…
