رشک آیدم از شانه و سنگ ای دلجو (1569)
-
اندازه متن
+
رشک آیدم از شانه و سنگ ای دلجو
تا با تو چرا رود به گرمابه فرو
آن در سر زلف تو چرا آویزد
وین بر کف پای تو جرا مالدرو
مرا اندر جگر بنشست خاری (2715)
مرا اندر جگر بنشست خاری بحمدالله ز باغ او است باری
یکی اقبال زفتی یافت جانم…
بر لب جو بوده دیواری بلند (25-2)
بخش ۲۵ - کلوخ انداختن تشنه از سر دیوار در جوی آب
