رنج تن دور از تو ای تو راحت جانهای ما (139)
-
اندازه متن
+
رنج تن دور از تو ای تو راحت جانهای ما
چشم بد دور از تو ای تو دیده بینای ما
صحت تو صحت جان و جهانست ای قمر
صحت جسم تو بادا ای قمرسیمای ما
عافیت بادا تنت را ای تن تو جانصفت
کم مبادا سایه لطف تو از بالای ما
گلشن رخسار تو سرسبز بادا تا ابد
کان چراگاه دلست و سبزه و صحرای ما
رنج تو بر جان ما بادا مبادا بر تنت
تا بوَد آن رنج همچون عقلِ جانآرای ما
بازم صنما چه میفریبی (2740)
بازم صنما چه میفریبی بازم به دغا چه میفریبی
هر لحظه بخوانیم که ای دوست ای…
آن خوش باشد که صاحب تمییزی (1655)
آن خوش باشد که صاحب تمییزی بیآنکه بگویند و بگوید چیزی
بیگفت و تقاضا برسد مهمانرا…
