سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت (351)
-
اندازه متن
+
سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت
در عالم حسن آب زلف تو نداشت
هر چند که لاف آبداری میزد
پیچید بس و تاب زلف تو نداشت
ای بمرده هر چه جان در پای او (2224)
ای بمرده هر چه جان در پای او هر چه گوهر غرقه در دریای او
آتش…
ای دل نگویی چون شدی ور عشق روزافزون شدی (2452)
ای دل نگویی چون شدی ور عشق روزافزون شدی گاهی ز غم مجنون شدی گاهی ز محنت خون…
