ورد البشیر مبشرا ببشاره (287)
-
اندازه متن
+
ورد البشیر مبشرا ببشاره
احیی الفؤاد عشیه بورودها
فکان ارضا نورت بربیعها
فکان شمسا اشرقت بخدودها
یا طاعنی فی صبوتی و تهتکی
انظر الی نار الهوی و وقودها
هرچند که بار آن شترها شکر است (438)
هرچند که بار آن شترها شکر است آن اشتر مست چشم او خود دگر است
چشمش…
سرگشته چو آسیای گردان کنمت (347)
سرگشته چو آسیای گردان کنمت بیسر گردان چو گوی گردان کنمت
گفتی بروم با دگری درسازم…
