سرگشته چو آسیای گردان کنمت (347)
-
اندازه متن
+
سرگشته چو آسیای گردان کنمت
بیسر گردان چو گوی گردان کنمت
گفتی بروم با دگری درسازم
با هر که بسازی زود ویران کنمت
ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد (545)
ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد شد حامله از شادی و صد غنچه بزاد
گفتم صنما مگر که جانان منی (1935)
گفتم صنما مگر که جانان منی اکنون که همی نظر کنم جان منی
مرتد گردم گر…
پیشنمایش
