پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا (245)
-
اندازه متن
+
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
بردوخت مرقع از رگ و پوست مرا
تن خرقه و اندر آن دل من صوفی
عالم همه خانقاه و شیخ اوست مرا
عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش (1247)
عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش خون انگوری نخورده باده شان هم خون خویش
عید نمیدهد فرح بینظر هلال تو (2150)
عید نمیدهد فرح بینظر هلال تو کوس و دهل نمیچخد بیشرف دوال تو
من به تو…
