پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا (245)
-
اندازه متن
+
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
بردوخت مرقع از رگ و پوست مرا
تن خرقه و اندر آن دل من صوفی
عالم همه خانقاه و شیخ اوست مرا
تیری ز کمانچهٔ ربابی بجهید (616)
تیری ز کمانچهٔ ربابی بجهید از چنبر تن گذشت و بر قلب رسید
آن پوست نگر…
ای بروییده به ناخواست به مانند گیا (168)
ای بروییده به ناخواست به مانند گیا چون تو را نیست نمک خواه برو خواه بیا
پیشنمایش
