چون شب بر من زنان و گویان آئی (1837)
-
اندازه متن
+
چون شب بر من زنان و گویان آئی
در نیم شبی صبح طرب بنمائی
زلف شب را گره گره بگشائی
چشمت مرسا که سخت بیهمتائی
چون شب بر من زنان و گویان آئی
در نیم شبی صبح طرب بنمائی
زلف شب را گره گره بگشائی
چشمت مرسا که سخت بیهمتائی
گم باد سَری که آن سَران را پا نیست وان دل که بجان غرقهٔ این سودا نیست

