گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز (960)
-
اندازه متن
+
گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز
ور گرد بدی ز دل نرفتم هرگز
نومید نیم ز بارگاه کرمت
زیرا که ترا دو من نگفتم هرگز
چون گشت طلسم جسم آدم چالاک (1072)
چون گشت طلسم جسم آدم چالاک با خاک درآمیخته شد گوهر پاک
آن جسم طلسم را…
این مست به بادهای دگر میگردد (570)
این مست به بادهای دگر میگردد قرابه تهی گشت و بسر میگردد
ای محتسب این مست…
