آکادمی پلیکان

گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز (960)

- اندازه متن +

گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز
ور گرد بدی ز دل نرفتم هرگز

نومید نیم ز بارگاه کرمت
زیرا که ترا دو من نگفتم هرگز

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×