گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ (1056)
-
اندازه متن
+
گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ
من آن توام بخسب ایمن به فراغ
ترسم که چراغ زیر طشتی بنهی
وانگاه بجویمش به صد چشم و چراغ
در راه طلب عاقل و دیوانه یکیست (305)
در راه طلب عاقل و دیوانه یکیست در شیوهٔ عشق خویش و بیگانه یکیست
آن را…
رشک آیدم از شانه و سنگ ای دلجو (1569)
رشک آیدم از شانه و سنگ ای دلجو تا با تو چرا رود به گرمابه فرو
