یک چند میان خلق کردیم درنگ (1081)
-
اندازه متن
+
یک چند میان خلق کردیم درنگ
ز ایشان بوفا نه بوی دیدیم نه رنگ
آن به که نهان شویم از دیدهٔ خلق
چون آب در آهن و چو آتش در سنگ
ای گوش من گرفته توی چشم روشنم (1708)
ای گوش من گرفته توی چشم روشنم باغم چه می بری چو توی باغ و گلشنم
دیدم رخت از غم سر موئیم نماند (707)
دیدم رخت از غم سر موئیم نماند جز بندگی روی تو روئیم نماند
با دل گفتم…
