مرغ جایی رود که چینه بود (28)
-
اندازه متن
+
مرغ جایی رود که چینه بود
نه به جایی رود که چی نبود
گرچه سیم و زر ز سنگ آید همی (6-7)
پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت: این فرزند توست، تربیتش همچنان کن که یکی از فرزندان خویش. ادیب…
معشوق هزار دوست را دل ندهی (9-8)
به دوستی پادشاهان اعتماد نتوان کرد و بر آواز خوش کودکان که آن به خیالی مبدل شود و این به…
