بشنو که من نصیحت پیران شنیدهام (27)
-
اندازه متن
+
بشنو که من نصیحت پیران شنیدهام
پیش از تو خلق بوده و بعد از تو بودهاند
گفتم که برآید آبی از چاه امید (19)
گفتم که برآید آبی از چاه امید افسوس که دلو نیز در چاه افتاد
سخن گرچه دلبند و شیرین بود (6-4)
سَحْبانِ وائِل را در فصاحت بینظیر نهادهاند، به حکمِ آنکه بر سرِ جمع، سالی سخن گفتی؛ لفظی مکرّر نکردی وگر…
