بنشین به غم خود نفسی بر لب جوی
-
اندازه متن
+
بنشین به غم خود نفسی بر لب جوی
می خور به تمنای بتی غاليه موی
با همنفسی چند و به وقتی همه سعد
باریک مشو، فكر مكن، بحث مجوی
گفت ابر بهار با گل ای شاهد باغ!
گفت ابر بهار با گل ای شاهد باغ! از خونت برجبین که بگذاشته داغ؟
گل گفت:…
دل گفت که : شمع مجلس افروز خوش است
دل گفت که : شمع مجلس افروز خوش است جان گفت: مرا ناوک دلدوز خوش است.
