گفت ابر بهار با گل ای شاهد باغ!
-
اندازه متن
+
گفت ابر بهار با گل ای شاهد باغ!
از خونت برجبین که بگذاشته داغ؟
گل گفت: دلم چو با زبان گشت یکی
زینگونه بر افروخت مرا همچو چراغ
چه حرف که او را به چه آراستهاند
چه حرف که او را به چه آراستهاند بر او چه فزوده زاو چه ها کاستهاند
آن حرف که خاطرم بدان میپرداخت
آن حرف که خاطرم بدان میپرداخت بر پاس من او نشانی از من میساخت
شد زیر…
پیشنمایش
