بنشین به غم خود نفسی بر لب جوی
-
اندازه متن
+
بنشین به غم خود نفسی بر لب جوی
می خور به تمنای بتی غاليه موی
با همنفسی چند و به وقتی همه سعد
باریک مشو، فكر مكن، بحث مجوی
یک دست بر این بسته و یک دست برآن
یک دست بر این بسته و یک دست برآن
آویخته پای و باز یک دست در…
گل گفت چرا باد نخواندم در گوش
گل گفت چرا باد نخواندم در گوش برداشت ندا باد چرا ای گل جوش
ابر آمد…
