گفتا چو ز من هزار تلخی بینی
-
اندازه متن
+
گفتا چو ز من هزار تلخی بینی
چون است که جز من نه کسی بگزینی
گفتم که تو عمر منی و عمر به طبع
گه تلخی بنماید و گه شیرینی
صدقای سرود کز بر عرش کمال
صدقای سرود کز بر عرش کمال می تافت چو آفتاب از جاه و جلال
با جلوه…
در دامن این مخوف جنگل
در دامن این مخوف جنگل و این قله که سر به چرخ سوده است اینجاست که مادر من زار گهواره…
