یکی پرسید از آن گمکردهفرزند (10-2)
-
اندازه متن
+
یکی پرسید از آن گمکردهفرزند
که ای روشنگُهر پیرِ خردمند
ز مصرش بویِ پیراهن شنیدی
چرا در چاهِ کَنْعانش ندیدی؟
بگفت: احوالِ ما برقِ جهان است
دمی پیدا و دیگر دم نهان است
گهی بر طارَمِ اعلیٰ نشینیم
گهی بر پشتِ پایِ خود نبینیم
اگر درویش در حالی بماندی
سرِ دست از دو عالم برفشاندی
تو با این لطف دلبندی چرا با ما نپیوندی (73)
تو با این لطف دلبندی چرا با ما نپیوندی نقاب از بهر آن باشد که روی زشت بربندی
هر که دندان به خویشتن بنهاد (35)
هر که دندان به خویشتن بنهاد خیر دیگر به کس نخواهد داد
