گفت ابر بهار با گل ای شاهد باغ!
-
اندازه متن
+
گفت ابر بهار با گل ای شاهد باغ!
از خونت برجبین که بگذاشته داغ؟
گل گفت: دلم چو با زبان گشت یکی
زینگونه بر افروخت مرا همچو چراغ
باور مکن اینکه رنگ پایان گیرد
باور مکن اینکه رنگ پایان گیرد یک خشت نهاده سر به سامان گیرد
سامان هرآنچه هست…
گفتم: چه کنم بر زبر موج دچار؟
گفتم: چه کنم بر زبر موج دچار؟ گفت الحذر از نگاه آن افسونکار!
گفتم: مفری؟ گفت:…
