گفت ابر بهار با گل ای شاهد باغ!
-
اندازه متن
+
گفت ابر بهار با گل ای شاهد باغ!
از خونت برجبین که بگذاشته داغ؟
گل گفت: دلم چو با زبان گشت یکی
زینگونه بر افروخت مرا همچو چراغ
میتابد ماه و خیمه خاموش شده است
میتابد ماه و خیمه خاموش شده است اندر تک رود آب از جوش شده است
تنها…
گفتا چه کنم ز شکوهی جانسوزت
گفتا چه کنم ز شکوهی جانسوزت گفتم چه کنم زناوک دلدوزت
دیروز برد نیمی از جان…
