باز از بر گل، لاله برافروخت چراغ
-
اندازه متن
+
باز از بر گل، لاله برافروخت چراغ
وز ابر شبانه، باغ تر داشت دماغ
خرم دل آن کسی که چون لاله به داغ
بیدار نشست و داغ را جست سراغ
هر دم به نگاهش دل من باخته است
هر دم به نگاهش دل من باخته است هر دم بر خلق سوی من تاخته است.
صد عیب به کوه اگر بخوانی که تویی
صد عیب به کوه اگر بخوانی که تویی.
آوای تو زی تو گوید آنی که تویی
…
پیشنمایش
