گفتم: نفسی درآی با من سوی باغ
-
اندازه متن
+
گفتم: نفسی درآی با من سوی باغ
گفتا که: مرا نیست در این کار دماغ
دانستم از چه شرم بودش که به شب
در خانه ی خویش هم نیفروخت چراغ
بالای خوش و چهرهی دلجو را باش
بالای خوش و چهرهی دلجو را باش گر چند از این سوئی آن سو را باش
گفتم به صدا شکست هر چیز شکست
گفتم به صدا شکست هر چیز شکست جز خواب من از غنت که لبریز شکست.
گفتا…
پیشنمایش
