گفتم: نفسی درآی با من سوی باغ
-
اندازه متن
+
گفتم: نفسی درآی با من سوی باغ
گفتا که: مرا نیست در این کار دماغ
دانستم از چه شرم بودش که به شب
در خانه ی خویش هم نیفروخت چراغ
گرچه ترا ز خویش دلخور نکند
گرچه ترا زخویش دلخور نکند دریا دل هر صدفی، در نکن
در خدمت پیر، گوش می…
صد زشت به چشم بینم و دم نزنم
صد زشت به چشم بینم و دم نزنم هرگز سخنی چه بیش و چه کم نزنم
پیشنمایش
