تا زاد سفر داری و سودای سفر
-
اندازه متن
+
تا زاد سفر داری و سودای سفر
ای دل ره خود گیر و مجو راه دگر.
تن از قفس آن مرغ به در اندازد
کاو روز خلاص را به سرکوبد و پر
آمد به درم سرخوش و مست و مغشوش
آمد به درم سرخوش و مست و مغشوش گفتا به من ای عاشق سرتا پا هوش،
عناب خجل از لب عناب تو شد
عناب خجل از لب عناب تو شد بیدار هر آنکه بود در خواب تو شد
گرآتش…
