جانا سخنت شکر اگر افشاند
-
اندازه متن
+
جانا سخنت شکر اگر افشاند
از دست به دست رفته هر کس خواند،
جان تو در او چو نیست، بیجا حرف است،
بر ساخته از گل، آدمک را ماند
شب رفت و گذشت و در تن من چه تبی
شب رفت و گذشت و در تن من چه تبی از حرف توام به دل چگونه تعبی
هرچند که افزود و به هر چند که کاست
هرچند که افزود و به هر چند که کاست یک خط نه چنان است که پنداری راست.
