گر من مستم ز روی بدکرداری (1927)
-
اندازه متن
+
گر من مستم ز روی بدکرداری
ای خواجه برو تو عاقل و هشیاری
تو غره به طاعتی و طاعت داری
این آن سر پل نیست که میپنداری
ساقی در ده برای دیدار صواب (101)
ساقی در ده برای دیدار صواب زان باده که او نه خاک دیده است و نه آب
اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد (901)
اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد گر این درخت بخندد از آن بهار چه باشد
پیشنمایش
