غمهای مرا همه بناغم داری (1909)
-
اندازه متن
+
غمهای مرا همه بناغم داری
واندر غم خود همچو بناغم داری
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری
غمهای مرا همه بناغم داری
واندر غم خود همچو بناغم داری
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری
جز وی چه باشد کز اجل اندر رباید کل ما صد جان برافشانم بر او گویم هنییا مرحبا
…
مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست همیشه سجده گهم آستان خرگه توست
به…

