غمهای مرا همه بناغم داری (1909)
-
اندازه متن
+
غمهای مرا همه بناغم داری
واندر غم خود همچو بناغم داری
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری
غمهای مرا همه بناغم داری
واندر غم خود همچو بناغم داری
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری
پیشتر آ روی تو جز نور نیست کیست که از عشق تو مخمور نیست
نی غلطم…
ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده ز آنک بدادی نخست هیچ جز آنم مده
شهره…

